Waar u op moet letten bij de beslissing tussen adoptie en IVF

Wanneer mensen worden geconfronteerd met de diagnose van onvruchtbaarheid, ervaren mensen een echte emotionele achtbaan. Als ouder worden een van je grootste dromen ooit is, hoe ga je dan om met de gevoelens van mislukking en teleurstelling? Moet je je diepste verlangen gewoon opgeven? Of alternatieven zoeken? En wat betekenen die alternatieven eigenlijk? Het is waar dat vruchtbaarheidsbehandelingen vaak de eerste optie zijn die in je opkomt als je problemen ondervindt bij het zwanger worden. De andere is adoptie – dit wordt op zijn beurt vaak gesuggereerd door alle goedbedoelende vrienden en familieleden die het beschouwen als onbaatzuchtige en gemakkelijkste uitweg uit onvruchtbaarheid. Wat interessant is, is dat het over het algemeen wordt opgevat als het adopteren van kinderen die op zoek zijn naar een huis en waar zelden aan wordt gedacht in termen van donatiebehandelingen. En van deze laatste zijn er drie hoofdtypen: donoreicellen (“adoptie van eicellen”), dubbele donatie (“adoptie van eicellen en sperma”) en embryodonatie (“adoptie van embryo’s” van andere onvruchtbare paren die hun onvruchtbaarheidsbehandeling met succes hebben ondergaan). Alle genoemde opties hebben zowel hun voor- als nadelen, maar één ding is zeker: het zijn allemaal verschillende manieren om een ​​gezin te stichten. Dit in aanmerking nemend, is er zo’n punt in de reis van vruchtbaarheidspatiënten waarop ze worden geconfronteerd met het altijd beklijvende dilemma: IVF versus adoptie. Laten we uitleggen waar deze beide processen werkelijk over gaan.

IVF versus adoptie: verschillen

In-vitrobehandeling (IVF) wordt vaak beschouwd als een antwoord op de meeste vruchtbaarheidsproblemen. Uiteraard omvat deze term een ​​breed scala aan medische handelingen. In zijn basisvorm is IVF – evenals zijn variant ICSI (intracytoplasmatische sperma-injectie) – betekent het samenvoegen van eicellen en sperma in een laboratoriumschaaltje en het overbrengen van de resulterende embryo’s naar de baarmoeder van de vrouwelijke patiënt. Bij gameten van zeer slechte kwaliteit is het echter noodzakelijk om donaties te overwegen. En dit is waar de meeste strijd begint. Voor iedere toekomstige ouder lijkt de genetische connectie met hun kind onmisbaar. Maar in werkelijkheid is het alleen heel goed mogelijk als we het hebben over een natuurlijke conceptie of ‘traditionele’ IVF. Andere – even belangrijke – wegen naar ouderschap zijn onder meer:

Donorei IVF

IVF met donoreicellen (of simpelweg eiceldonatie) is een oplossing voor vrouwen die geen eicellen van goede kwaliteit (of geen eicellen) kunnen produceren vanwege vroegtijdige menopauze, ziekte of operatie. Het wordt ook aanbevolen voor vrouwen met erfelijke aandoeningen waarvan zij bang zijn dat ze deze aan hun baby doorgeven. Gedoneerde eicellen worden zorgvuldig gescreend, bevrucht en vervolgens in de baarmoeder van de vrouw overgebracht. Bij eiceldonatiebehandeling is er de keuze tussen een open identiteit of een anonieme eiceldonor. Het hangt meestal af van het land en de wettelijke voorschriften. Het gebruik van eiceldonor IVF betekent dat de beoogde moeder geen genetische verwantschap heeft met haar kind. De beoogde vader zal dat echter wel zijn – tenzij er gebruik wordt gemaakt van een spermadonor. In het laatste geval spreken we van ‘dubbele donatie’. Dr. Natalia Szlarb, gynaecoloog & vruchtbaarheidsspecialist bij UR Vistahermosa legt uit:

De kwaliteit van eicellen is de grootste beslissende factor bij IVF-behandelingen: slechte eicellen resulteren vaak in genetisch abnormale embryo’s. Door eicellen van jongere donoren te gebruiken, wordt dit probleem volledig ondervangen. Uit onderzoek blijkt dat de zwangerschapspercentages van vrouwen die eiceldonatieprogramma’s ondergaan, niet negatief worden beïnvloed door de leeftijd – wat oudere vrouwen, of vrouwen met eierstokproblemen, een kans op moederschap geeft.

IVF met donorsperma en donoreicellen

Dubbele donatie betekent dat u zowel gedoneerde eicellen als gedoneerd sperma gebruikt voor uw behandeling. Het komt vaak voor bij alleenstaande vrouwen of koppels van wie de eicellen of het sperma om medische redenen niet kunnen worden gebruikt voor zwanger worden. Bij dubbele donatie heeft het kind geen genetische band met een van zijn ouders.

IVF met donorembryo’s

Het wordt ook wel embryodonatie of embryo-adoptie genoemd. Het wordt uitgevoerd met embryo’s die door een ander koppel zijn gedoneerd na voltooiing van hun geassisteerde voortplantingsbehandeling. Zo geven ze na succesvolle IVF-pogingen al hun embryo’s een kans op leven en geven ze andere mensen die kampen met onvruchtbaarheid de kans om kinderen te krijgen. Wat ’embryo-adoptie’ onderscheidt van traditionele adoptie is het feit dat de beoogde ouders een zwangerschap en de geboorte van een kind kunnen meemaken.

Draagmoederschap

Het is een methode van geassisteerde voortplanting waarbij beoogde ouders werken met een draagmoeder die hun baby (of baby’s) tot de geboorte zal dragen. Er zijn twee soorten draagmoederschap: draagmoederschap en traditioneel. Bij draagmoederschap is het eicel afkomstig van de beoogde moeder of een donor, komt het sperma van de beoogde vader of een donor en wordt de zwangerschap bereikt via IVF. In de traditionele vorm van deze methode doneert een draagmoeder zowel haar eigen eicel als draagt ​​zij de zwangerschap. De zwangerschap wordt doorgaans bereikt door intra-uteriene inseminatie (IUI) met sperma van de beoogde vader of een donor. Over het algemeen wordt draagmoederschap beschouwd als een van de meest controversiële vormen van behandeling van onvruchtbaarheid, vooral omdat het complexe juridische en ethische problemen met zich meebrengt. Daarom is het in veel landen niet toegestaan.

Overname

Over het algemeen is dit voor veel vruchtbaarheidspatiënten de laatste optie die ze moeten overwegen – terwijl alle andere manieren om ouderschap te bereiken geen bevredigend resultaat opleverden. Adoptie betekent dat u een kind in uw gezin opneemt uit een biologische familie die, om welke reden dan ook, geen kind kan of wil krijgen. U bent geen biologische ouders van het kind, wat betekent dat u geen genetische relatie met hen heeft. U bent echter de juridische ouders met dezelfde rechten, plichten en plichten die een biologische ouder zou hebben.

IVF met donoreicellen versus adoptie – kosten

Er bestaat geen twijfel over: kopiëren met onvruchtbaarheid is niet alleen emotioneel, maar ook financieel uitputtend. Het is een bekend feit dat IVF geld kost – en het kost veel. Dit geldt ook voor het adopteren van een kind. Hoewel een adoptiebureau u geen kosten in rekening kan brengen voor het regelen van de adoptie, kan het proces andere kosten met zich meebrengen, zoals het betalen van juridische kosten of politiecontroles. In het geval van IVF hangt alles af van het feit of uw behandeling particulier of publiek gefinancierd is. In Groot-Brittannië kost een behandelingscyclus van IVF, gefinancierd door de NHS (National Health Service), bijvoorbeeld ongeveer £ 5.000. Particuliere vruchtbaarheidsklinieken zijn daarentegen volledig vrij om hun eigen prijslijsten vast te stellen. Het betekent dat patiënten verschillende bedragen kunnen betalen voor dezelfde behandeling, afhankelijk van welke kliniek wordt gebruikt. Daarnaast moet u altijd letten op de zogenaamde extra kosten (of extra kosten), zoals bijvoorbeeld medische onderzoeken, vruchtbaarheidsmedicijnen, donorkosten of vruchtbaarheidsconsulten.

Donorei IVF

De kosten van eiceldonatieprogramma’s verschillen van land tot land: ze kosten ongeveer €3.500 in India, €6.000 in Europa en zelfs €30.000 in de Verenigde Staten. Als het om Groot-Brittannië gaat, bedragen de kosten voor de behandeling van eiceldonoren ongeveer 9.000 GBP (€ 10.500). Dat is de reden waarom de zogenaamde IVF- en eiceldonatie in Europa wordt zo populair. Als u een van die internationale patiënten bent die overweegt IVF of IVF met eiceldonatieprogramma’s in het buitenland te ondergaan, bekijk dan onze ranglijst van beste IVF-klinieken en bestemmingen.

IVF met donoreicellen en donorsperma

Dubbele donatie verdubbelt uiteraard de kosten van de behandeling. Hoewel donorsperma veel goedkoper is dan donoreicellen, kunt u bij gebruik van beide donoren tussen de € 8.000 en € 11.000 betalen. Gerelateerd lezen: IVF met donoreicellen en sperma: wanneer zou dit geschikt kunnen zijn?

IVF met donorembryo’s

Embryodonatieprogramma’s zijn goedkoper dan eiceldonatieprogramma’s. In Groot-Brittannië kan een dergelijke behandeling gemiddeld tussen de £3.400 en £5.500 kosten. Als het om andere Europese bestemmingen gaat, variëren de prijzen tussen € 1.400 in Tsjechië en € 3.500 in Spanje.

Overname

Zoals eerder gezegd brengt een adoptiebureau geen kosten in rekening voor het regelen van de adoptie zelf. Het betreft echter binnenlandse adopties. Als u een kind uit het buitenland wilt adopteren, moet u extra kosten betalen, omdat instanties voor het voorbereiden en beoordelen van aspirant-adopteerders niet door de overheid worden betaald. In Groot-Brittannië bedragen de kosten voor het aanvragen van adoptie bijvoorbeeld over het algemeen ongeveer £10.000-£15.000. Er zijn ook enkele extra kosten verbonden aan het verwerken van papierwerk bij de overheid, zowel in het binnenland als in het buitenland.

IVF versus adoptie: voor- en nadelen

Een beslissing over IVF of adoptie is beslist niet eenvoudig. U kunt naar specialisten luisteren, goed advies van uw vrienden inwinnen en praten met mensen met dezelfde ervaring die u kunnen helpen uw opties af te wegen. Alleen u en uw partner kunnen echter de beste beslissing voor uw gezin nemen. Houd altijd rekening met uw eigen individuele kansen, gezondheidstoestand, opvoedingsstijl en levensstijl. En vergeet niet dat beide processen vol stress en risico’s kunnen zijn, en dat ze tijd- en geldrovend zijn.

Kosten

Alle noodzakelijke financiële informatie werd al gegeven in de vorige paragraaf – IVF-behandeling is ongetwijfeld een duurdere optie dan adoptie. Bedenk echter dat geld slechts één kant van het verhaal is. Adoptie is zeker geen gemakkelijkere weg. Er is eindeloos papierwerk, het langer wachten op uw gewenste kind (vanwege uw locatie en voorkeuren) en een hoge emotionele last die bij het proces betrokken is. De psychologische kosten kunnen dus vaak nog hoger zijn.

Psychologische effecten

Zowel IVF als adoptie brengen uiteraard een mengeling van emoties met zich mee: vóór, tijdens en na het proces. Bij een vruchtbaarheidsbehandeling krijgen patiënten vaak te maken met mislukkingen en een afnemend gevoel van controle. Ze kunnen het gevoel hebben dat hun lichaam hen in de steek laat als ze bijvoorbeeld met meerdere miskramen worden geconfronteerd. Bijwerkingen van medicijnen, geldzorgen en onzekere uitkomsten: dit draagt ​​allemaal bij aan onvruchtbaarheidsgerelateerde stress. Het adopteren van een kind daarentegen wordt emotioneel het meest overweldigend nadat het hele papierwerk is afgerond. Het overwinnen van de wrok, de emotionele onevenwichtigheden en de problemen met de binding van kinderen kan een grote uitdaging zijn, vooral als het gaat om kinderen die uit biologische gezinnen komen die misbruik maken.

Lichamelijke gezondheidsproblemen

In dit geval lijkt er geen twijfel over te bestaan: IVF- en vruchtbaarheidsbehandelingen eisen in het algemeen een veel grotere tol van uw lichamelijke gezondheid. IVF is een medisch proces dat vruchtbaarheidsmedicijnen, injecties en ernstige medische procedures vereist, zoals bijvoorbeeld een operatie voor het terughalen van eicellen en het terugplaatsen van embryo’s. Het brengt ook bijwerkingen met zich mee: hoofdpijn, opvliegers, stemmingswisselingen, gewichtstoename en nog veel meer. Voor de meeste vrouwelijke patiënten zijn deze fysieke offers echter niet belangrijk zolang ze erin slagen zwangerschap en bevalling te ervaren.

Religieuze overtuigingen

Ook hier is de beslissing duidelijk: volgens traditionele (christelijke) opvattingen begint het menselijk leven bij de conceptie en zou het moeten plaatsvinden als gevolg van een natuurlijk proces. Het embryo heeft een morele status als mens en daarom zijn bijna alle kunstmatige voortplantingstechnieken verboden. Het adopteren van een kind wordt daarentegen gezien als een eervolle, onbaatzuchtige daad. Dat is de reden waarom onvruchtbare paren met sterke religieuze opvattingen en ethische zorgen altijd adoptie zullen verkiezen boven vruchtbaarheidsbehandelingen.

Toegang tot behandeling

In het geval van adopties kunnen de middelen die nodig zijn om deze te voltooien en de kosten variëren – het hangt allemaal af van het land waarin u woont, het land waaruit u adopteert, uw voorkeuren en materiële situatie. Als u echter met een goed adoptiebureau samenwerkt, heeft u de garantie dat u en uw man uiteindelijk ouders zullen worden. Met is het anders IVF waar de uitkomst is hangt van veel factoren af, zoals het slagingspercentage of eenvoudigweg de toegang tot gewenste behandelvormen. Momenteel zijn niet alle ART-diensten in alle Europese landen beschikbaar en daarom zijn patiënten vaak gedwongen naar het buitenland te reizen. Dat kan op zijn beurt de behandelingsprijs aanzienlijk verhogen, omdat u rekening moet houden met extra tests en extra kosten zoals reis- en verblijfkosten. ook kosten. Om de kosten van de behandeling omlaag te brengen, besluiten patiënten vaak om gedoneerde embryo’s terug te plaatsen, wat goedkoper is dan vrijwel elk alternatief voor een natuurlijke zwangerschap. Deze medische procedure lijkt betaalbaar en zeer succesvol, maar is – nogmaals – niet altijd beschikbaar. Omdat er over het algemeen niet veel embryodonoren zijn, staan ​​patiënten vaak op lange wachtlijsten. En dit draagt ​​alleen maar bij aan frustratie en stress.

Donor IVF-behandelingen versus adoptie: genetische link met moeder

We hebben dat al gezegd, maar het is heel belangrijk: voor veel vruchtbaarheidspatiënten is het ontbreken van de genetische link met hun kinderen een obstakel dat onmogelijk te overwinnen is. Dat is de reden waarom velen van hen nooit tot adoptie zouden besluiten, ongeacht de vele duidelijke voordelen ervan. De wens om hun eigen genetica in hun kind te zien, duwt hen ertoe om voor een IVF-behandeling te kiezen. En hier zijn enkele goede oplossingen beschikbaar – zelfs bij behandelingen met donoren. Veel patiënten vragen zich af of het mogelijk is dat hun door donor verwekte kinderen zal er zo uitzien of zich zo gedragen. Als fysieke gelijkenis ook voor u van groot belang is, bedenk dan dat de selectie van eicel- en spermadonoren onder andere gebaseerd is op de fysieke kenmerken van de ontvanger (in het geval van spermadonoren: de partner/echtgenoot van de ontvanger). Het wordt genoemd fenotype-matching. Het fenotype is een verzamelnaam voor alle fysieke kenmerken, van lengte, gewicht, huidskleur, haar- en oogkleuren tot gelaatstrekken. Bij sommige klinieken wordt het donorselectieproces zelfs ondersteund door Fenomatch®-technologie. Het is Facial Matching met een wetenschappelijk hulpmiddel dat een zeer nauwkeurige selectie van de donor op concrete gelaatstrekken mogelijk maakt. Het valt natuurlijk niet te ontkennen dat ieder mens een unieke genetische code heeft. Wanneer eicellen en spermacellen zich echter combineren, creëert het individuele DNA van elk een nieuwe mens met eigenschappen van zowel moeder als vader – in dit geval de partner van de eiceldonor en de eicelontvanger. Veel voorkomende voorbeelden van eigenschappen die van generatie op generatie worden doorgegeven zijn: oorlelaanhechting, tongrollen, sproeten, kuiltjes, handigheid en rood/groen kleurenblindheid. Naast de DNA-sequentie bestaat er ook epigenetica. Het is de studie van erfelijke fenotypeveranderingen die geen veranderingen in de DNA-sequentie met zich meebrengen. Volgens deze theorie kan het fenotype ook worden bepaald door onze omgeving – en niet alleen door genetische overerving. Epigenetica suggereert dat de baby er al dan niet uitziet als een combinatie van de eiceldonor en de partner van de eicelontvanger. Hij of zij kan sterk lijken op, matig lijken op, of geen enkele gelijkenis vertonen met de eiceldonor, de eicelontvanger of de partner van de eicelontvanger. Dus, net als bij natuurlijke zwangerschappen: er zijn te veel variaties en onbekenden om voorspellingen te kunnen doen. Maar het is gewoon het leven, nietwaar?

Samenvatting

In het reine komen met de diagnose van onvruchtbaarheid is een enorme uitdaging, en dat geldt ook voor de beslissing over wat er vervolgens moet gebeuren. Gelukkig hoeven mensen die met onvruchtbaarheid worstelen hun dromen over ouderschap niet op te geven. Als u uw opties heeft beperkt tot de volgende mogelijkheden: IVF versus adoptie, zorg er dan voor dat u de voor- en nadelen van beide zeer grondig analyseert. Houd er rekening mee dat het altijd aan u is om te beslissen wat goed voor u is, op basis van uw individuele omstandigheden. U moet een goed gevoel hebben over uw beslissing; wetenschappelijke gegevens, feiten en succespercentages mogen alleen maar begeleiding en ondersteuning bieden. En het allerbelangrijkste: laat niemand u vertellen dat de ene optie “beter” of “slechter” is dan de andere. Er zijn geen egoïstische of onbaatzuchtige keuzes in deze kwestie.

Veelgestelde vragen